บทที่ 306 นักวางค่ายกลอันดับหนึ่งแห่งเผ่ามนุษย์

บทที่ 306 นักวางค่ายกลอันดับหนึ่งแห่งเผ่ามนุษย์

เหยียนฝานรู้สึกว่าตนเองได้ซื้อใจคนไปอีกครั้ง ในใจกำลังเบิกบานอย่างยิ่ง

ยันต์ส่งสารของหลีซวงก็ส่งมา

มุมปากของเหยียนฝานพลันปรากฏรอยยิ้มล้ำลึก

ให้ตายเถอะ

หากจะซาบซึ้งใจเขา ความจริงแค่ซาบซึ้งอยู่ในใจก็พอแล้ว

ไฉนต้องตั้งใจส่งเสียงมาด้วยเล่า?

เขาเป็นคนหน้าบางอยู่บ้าง หากหลีซวงซาบซึ้งจนเกินไป ชั่วขณะเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะตอบสนองอย่างไรดี

เหยียนฝานยิ้มแย้มกระตุ้นยันต์ส่งสาร

น้ำเสียงเย็นชาของหลีซวงดังออกมา