บทที่ 302 ปากเสียหรือ

บทที่ 302 ปากเสียหรือ

คนในโรงน้ำชาเดิมทีก็ถูกแทรกซึมอยู่แล้ว

ยามนี้ เมื่อถูกหลีซวงและลั่วหมิงเยว่ยุยงเช่นนี้ พวกเขาจะอดกลั้นไว้ได้อย่างไร

ศิษย์สำนักหลิวเยว่ไม่กี่คนนั้นยังไม่ทันได้กล่าวอะไร ผู้บำเพ็ญคนอื่นๆ ในโรงน้ำชาก็พากันตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวขึ้นมาแล้ว

“ดี ดี ดี ศิษย์สำนักกระบี่ถึงกับโอหังถึงเพียงนี้!”

“ทุกคนลุยพร้อมกันเลย! วันนี้ข้าจะต้องให้พวกนางชดใช้ให้กับความโอหังของตัวเองให้ได้”

ชั่วขณะนั้นฝูงชนต่างมีอารมณ์พลุ่งพล่าน ลั่วหมิงเยว่อาศัยจังหวะนี้แอบถอยมาอยู่ข้างกายหลีซวงตั้งนานแล้ว นางกระซิบถาม “ศิษย์น้องหญิงเล็ก สถานการณ์แบบนี้ เจ้ายังควบคุมอยู่ใช่หรือไม่”

หลีซวงพยักหน้าเล็กน้อยแทบมองไม่เห็น