กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 297 ช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุด
“เจ้าคือหลีจริงๆ หรือ?”
หลีซวงจนใจ จึงฉายภาพเหตุการณ์ในศิลาบันทึกภาพให้ดูอีกครั้ง
หลินชิงหลิงจ้องมองอย่างพินิจพิเคราะห์อยู่สิบกว่ารอบ จึงค่อยปล่อยมือหลีซวงด้วยความพอใจ
นางไม่รู้ว่านึกถึงอะไรขึ้นมา รอยยิ้มบนมุมปากยิ่งมายิ่งเบิกบาน บางครั้งยังมีเสียงหัวเราะหึหึดังเล็ดลอดออกมา
เมื่อตระหนักได้ว่าหลีซวงยังอยู่ หลินชิงหลิงก็กระแอมเบาๆ กลับมาทำทีเป็นจริงจังอีกครั้ง “ดีมาก ดีมาก การที่เจ้าเข้าไปในแท่นทองแห่งจิตวิญญาณครั้งนี้ ถือว่าได้รับผลประโยชน์มหาศาลเลยทีเดียว ไม่ทำให้สำนักกระบี่ของเราต้องเสียหน้า”
“เจ้าค่ะ” หลีซวงรับฟังอย่างว่าง่าย