บทที่ 295 ข้าอยากลองดู

บทที่ 295 ข้าอยากลองดู

ซูมู่พยักหน้าอย่างเหม่อลอย

จากนั้น เขาก็เอ่ยขึ้นตามสัญชาตญาณ “เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องเก็บไปใส่ใจนักหรอก ที่ข้าพูดไปก็แค่เพื่อกระตุ้นเจ้าเท่านั้น หากไปไม่ถึงชั้นที่ห้าก็ช่างมันเถิด หรือว่า... เป็นเพราะเจ้าถูกกระทบกระเทือนจิตใจ ถึงได้เก็บตัวปิดด่านไม่ออกมาตลอดเลยรึ?”

ซูมู่พลันรู้สึกผิดขึ้นมาทันที

ตอนนั้นเขาเห็นว่าหลีซวงภูมิใจในตัวเองเกินไป จึงจงใจพูดเป้าหมายที่ไม่อาจทำได้เพื่อกระตุ้นนาง แต่เขาลืมไปว่า อายุของหลีซวงในโลกผู้บำเพ็ญเซียนนั้น แท้จริงแล้วยังถือว่าเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง นางเป็นอัจฉริยะในทวีปหนานหลานมาโดยตลอด ทว่าเมื่อมาถึงทวีปกลาง กลับไม่โดดเด่นอีกต่อไป นางจะทนรับความสะเทือนใจเช่นนี้ได้อย่างไร? เขาไม่น่าล้อเล่นเช่นนั้นเลย