บทที่ 290 ซ่อนเร้น

บทที่ 290 ซ่อนเร้น

"เจ้าซ่อนตัวได้ลึกนัก! ครั้งนี้ ข้าผู้นี้จะขอดูหน่อยว่า โฉมหน้าที่แท้จริงของเจ้าคือผู้ใดกันแน่!" อวี๋จิ้นแค่นเสียงเย็นชา ราวกับถูกยั่วโทสะอย่างถึงที่สุด กายาอัสนีของนางพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรง

เงาร่างเหล่านั้นก็รับมืออย่างจริงจัง

แต่เขาดูเหมือนจะมีข้อกังขาบางอย่าง จึงไม่ยอมเผยร่างจริงออกมาเสียที

เมื่ออวี๋จิ้นเห็นเช่นนั้น การโจมตีของกายาอัสนีก็ยิ่งรุนแรงขึ้น ราวกับหากจับตัวคนผู้นี้ไม่ได้ก็จะไม่ยอมเลิกรา

ณ ดินแดนสวรรค์ดับสูญ

การเคลื่อนไหวของร่างจริงอวี๋จิ้นเชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด

สามมารแท้บังเกิดความยินดีอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาซ่อนตัวมาตลอดหลายปีนี้ เดิมทีก็ตั้งใจจะปกปิดความแข็งแกร่งเอาไว้จนถึงวันตัดสินศึกครั้งสุดท้าย

แต่ครั้งนี้