บทที่ 280 รอคอย

บทที่ 280 รอคอย

ดินแดนสวรรค์ดับสูญ

ไร้ตะวันจันทรา ไร้ทิวาราตรี ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยพลังโกลาหลปกคลุมไปทั่วทุกสารทิศตลอดกาล

ไร้ดาราหมุนเวียน ไร้วายุอัสนีคลุ้มคลั่ง

สถานที่แห่งนี้เงียบสงัดจนน่ากลัว

ผืนดินไหม้เกรียมแผ่ขยายออกไปเป็นชั้นๆ ไม่ปรากฏสีเขียวแม้แต่น้อย ไร้ซึ่งลมฝนหรือสายฟ้า

สันเขาสีดำอันสูงชันทอดยาวราวกับซากศพของมังกรยักษ์ แผ่ขยายมุ่งสู่ชายแดนอันไร้ที่สิ้นสุด

หมอกสีม่วงเข้มปกคลุมฟ้าดินแห่งนี้ตลอดทั้งปี

หากคนธรรมดาล่วงล้ำเข้ามา เกรงว่าคงถูกกลืนกินจนสิ้นซากในชั่วพริบตา

ณ ดินแดนที่ทวยเทพทอดทิ้ง ส่วนลึกที่สุดของดินแดนสวรรค์ดับสูญแห่งนี้ ซุกซ่อนเขตหวงห้ามเอาไว้เจ็ดแห่ง!