บทที่ 262 ตะวันจันทราสูงส่งยาวไกล

บทที่ 262 ตะวันจันทราสูงส่งยาวไกล

สีหน้าของหลีซวงขยับเล็กน้อย

นางมองซ้ายขวา

คนอื่นๆ ล้วนไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เห็นได้ชัดว่าประโยคนี้มีเพียงนางคนเดียวที่ได้ยิน

ความหมายของท่านเจ้าเมือง ดูเหมือนจะบอกให้นางไม่ต้องซ่อนความสามารถ ให้แสดงออกมาอย่างสุดกำลัง

แววตาของหลีซวงราบเรียบ

เดิมทีนางก็ไม่ได้คิดจะซ่อนความสามารถอยู่แล้ว

วาสนาเซียนระดับสุดยอดอย่างแท่นทองแห่งจิตวิญญาณ นางยากลำบากกว่าจะได้โอกาสนี้มา หากมัวแต่คิดจะซ่อนความสามารถ นางเป็นคนโง่หรือ?

นอกจากเตาหลอมฟ้าดินแล้ว สิ่งอื่นๆ ล้วนไม่มีอะไรต้องปิดบัง

แต่ท่านเจ้าเมือง เหตุใดจู่ๆ ถึงเอ่ยเตือนประโยคนี้ขึ้นมา?