บทที่ 247 ยังไม่รีบกราบอาจารย์อีก

บทที่ 247 ยังไม่รีบกราบอาจารย์อีก?

ชายชรามองดูศิษย์ของตนผู้นี้ เขาทอดถอนใจออกมาเฮือกหนึ่ง สะบัดมือสลายพายุเฮอริเคนขนาดย่อมที่กำลังก่อตัวขึ้น

จากนั้น เขาก็กล่าวอย่างสงบ "เจ้าเคยก้าวข้ามผู้คนมามากมาย ตอนนี้มีคนก้าวข้ามเจ้า นี่ก็เป็นเรื่องปกติมาก"

"ไม่เหมือนกัน นี่มันไม่เหมือนกัน" โยวหลานพึมพำโดยจิตใต้สำนึก

ใช่

มันไม่เหมือนกัน

การที่นางก้าวข้ามคนอื่นถือเป็นเรื่องสมควร นางสมควรเป็นธิดาสวรรค์ผู้เปี่ยมพรสวรรค์อยู่แล้ว

แต่ว่า

จะมีคนมาก้าวข้ามนางได้อย่างไร?

แถมยังเป็นคนที่จู่ๆ ก็โผล่มา เป็นคนที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลยเสียด้วย!