บทที่ 234 ผ่านด่านอย่างสมบูรณ์แบบ

บทที่ 234 ผ่านด่านอย่างสมบูรณ์แบบ

สีหน้าของโครงกระดูกหนังมนุษย์แตกสลายไปชั่วขณะ

เขายื่นมือออกไปพยายามดึงหนังหน้าให้ตรง แล้วกัดฟันกรอดถามว่า "ไม่ออกไป? ไม่ออกไปแล้วเจ้าคิดจะทำอันใด?"

กลิ่นอายของผู้แข็งแกร่งขั้นข้ามทัณฑ์สวรรค์ แม้จะปล่อยออกมาเพียงเล็กน้อย ก็ยังน่าหวั่นเกรงเป็นอย่างยิ่ง

แต่หลีซวงยังถือว่าเยือกเย็น

อย่างไรเสีย

นางก็ไม่ได้ฝ่าฝืนกฎ

ตราบใดที่ยังอยู่ภายใต้กฎ โครงกระดูกหนังมนุษย์ก็ไม่สามารถลงมือได้

มิเช่นนั้น

ด้วยสภาพของเขาในตอนนี้ เกรงว่าหากมีผู้บำเพ็ญมาสักคน เขาคงจะสังหารผู้บำเพ็ญผู้นั้นไปแล้ว