บทที่ 228 แก่นเหมันต์

บทที่ 228 แก่นเหมันต์

ทันทีที่เสียงข่มขู่ของโครงกระดูกหนังมนุษย์สิ้นสุดลง ทุกคนก็ไม่กล้าชักช้า ต่างพากันเริ่มลงมือกินอาหารที่อยู่ตรงหน้า

ข้างๆ อาหารภูเขาน้ำแข็งของหลีซวง ยังมีช้อนกระดูกวางเตรียมไว้อย่างใส่ใจ

หลีซวงหยิบช้อนขึ้นมา ค่อยๆ ตักเกล็ดน้ำแข็งขึ้นมาหนึ่งช้อน

มองดูแล้วมันเหมือนน้ำแข็งบริสุทธิ์ ทว่าเมื่อหลีซวงกะพริบตาเล็กน้อย ภายในน้ำแข็งนั้นกลับมีสีเลือดซึมออกมาลางๆ

เตาหลอมฟ้าดินก็ให้ข้อมูลออกมาเช่นกัน

"น้ำแข็งแก่นเหมันต์แดนสุดขั้ว : น้ำแข็งชนิดนี้มาจากนรกหิมะเหมันต์ในแดนอุดรสุดขั้ว ไม่เพียงแต่สามารถแช่แข็งร่างกายเนื้อได้เท่านั้น แต่ยังสามารถแช่แข็งดวงจิตได้อีกด้วย ภายในน้ำแข็งมีน้ำคั้นของดอกนำโลหิตเจือปนอยู่ หากกินเข้าไปจะทำให้ดวงจิตสั่นคลอน"