บทที่ 225 อาหารห้าจาน

บทที่ 225 อาหารห้าจาน

ทันทีที่สุราตกถึงท้อง บนศีรษะของคนที่เหลือก็เริ่มมีควันสีเขียวลอยกรุ่น พวกเขาหลับตาลงและพยายามหลอมกลั่นอย่างยากลำบาก

หลีซวงจ้องมองก้นจอกอย่างจริงจังอยู่นาน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีเหลือแม้แต่หยดเดียว ถึงได้มองไปทางโครงกระดูกหนังมนุษย์ด้วยความเสียดายเล็กน้อย

สายตาของนางราวกับกำลังบอกว่า

ยังมีอีกหรือไม่?

มุมปากของโครงกระดูกหนังมนุษย์กระตุก มันหันหน้าหนี แสร้งทำเป็นมองไม่เห็น!

เฝ้าพิทักษ์นรกตะกละมาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่มันได้พบเจอกับคนเช่นหลีซวง

ไม่ว่ามนุษย์ผู้นี้จะเป็นเช่นไร

ศักดิ์ศรีของนรกตะกละ จะต้องได้รับการปกป้อง!

ไม่มีทางที่จะมีผู้ใดออกไปจากที่นี่ได้อย่างครบอาการสามสิบสอง!