บทที่ 200 ไร้ซึ่งข้อห้าม

บทที่ 200 ไร้ซึ่งข้อห้าม

"รู้ผลแพ้ชนะแล้วหยุดหรือ?" เหยียนจงเหออดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา "การต่อสู้แบบพอเป็นพิธี จะแสดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกมาได้อย่างไร? มีคำกล่าวที่ว่าผู้ฝึกกระบี่มีการโจมตีที่ไร้ผู้ต่อต้าน เจ้าสำนักเมิ่งกังวลว่าศิษย์สำนักกระบี่จะทำให้ศิษย์ของสำนักดาบทรราชข้าได้รับบาดเจ็บหรือ? เจ้าสำนักเมิ่งไม่จำเป็นต้องมีความกังวลเช่นนี้เลยแม้แต่น้อย ศิษย์ของสำนักดาบทรราชข้าชื่นชอบการต่อสู้ที่ไร้ข้อผูกมัด ต่อให้ต้องได้รับบาดเจ็บ หรือกระทั่งตกตาย ข้าก็จะไม่พูดพร่ำทำเพลงให้มากความ"

สายตาของเมิ่งอี้เฟยเย็นเยียบลง "เหยียนจงเหอ นี่เป็นเพียงแค่การประลองแลกเปลี่ยน!"