เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 181 ก่อแก่นทองคำ
เมื่อสังเกตเห็นสายตาของเย่เจาเจา บนใบหน้าอันเย็นชาของอู๋หลิงชวน ก็พยายามเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา "ศิษย์น้องหญิงเล็ก เจ้าวางใจเถิด มีท่านอาจารย์อยู่ เจ้าจะไม่มีอันตรายอย่างแน่นอน"
"ขอบคุณศิษย์พี่" เย่เจาเจาขานรับ
จากนั้น
นางก็เอ่ยถามในห้วงความคิดอย่างไม่ลังเล "ระบบ ใช้อู๋หลิงชวนผู้นี้ เป็นเป้าหมายปรสิตดีหรือไม่?"
น้ำเสียงของระบบค่อนข้างเหนื่อยล้า แต่ก็ยังตอบกลับ "พรสวรรค์ของเขายอดเยี่ยมยิ่งนัก! วาสนาชะตาก็น่าจะไม่เลว"
ในที่สุดก็เปลี่ยนเป้าหมายได้เสียที!
เย่เจาเจาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่!
ตอนนี้นางถือว่ามีบาดแผลในใจกับพวกคนบนยอดเขาไร้อารมณ์แล้ว ต่อให้หลีซวงมีพรสวรรค์สูงส่งปานใด วาสนาชะตาแข็งแกร่งเพียงใด หากนางแย่งชิงมาไม่ได้แล้วจะมีประโยชน์อันใด?