บทที่ 148 มรรคาใหม่

บทที่ 148 มรรคาใหม่

ภายในมิติหยกบันทึก

ซูมู่กำลังนั่งอยู่ริมทะเลสาบ ใบหน้าเคร่งขรึมจ้องมองปลาที่แหวกว่ายอยู่ในน้ำ

หลีซวงปรายตามองถังไม้ที่ว่างเปล่าข้างกายเขา

"เจ้ามาแล้ว" ซูมู่มีสีหน้าเรียบเฉย "ไม่ใช่ว่าข้าตกปลาไม่เป็น แต่ปลาพวกนี้ลื่นเกินไปนัก ไม่อาจนำไปเทียบกับปลาธรรมดาภายนอกได้เลย"

หลีซวงพยักหน้า นางหยิบท่อนไม้มาผูกเส้นเอ็นบางๆ อย่างลวกๆ หยิบยืมเหยื่อตกปลาของซูมู่มาเล็กน้อย แล้วเหวี่ยงมันลงไปในทะเลสาบทันที

ซูมู่หัวเราะ "เจ้าทำเช่นนี้ จะตกปลาได้อย่างไร? ก่อนหน้านี้เจ้ายังบอกว่าเก่งกาจเรื่องตกปลา นี่มันช่าง..."

เขายังกล่าวไม่ทันจบประโยค

หลีซวงเพียงตวัดคันเบ็ดขึ้น ปลาสีเงินตัวหนึ่งก็ส่องประกายแสงวาววับ

ปากของซูมู่อ้ากว้างขึ้นเล็กน้อย