บทที่ 146 เทียนจุน

บทที่ 146 เทียนจุน

เซิ่งหยวนไม่อยากแสดงความเจ็บปวดเสียใจออกมา เขาเพียงขบกรามเอ่ยว่า "ไม่รู้ว่าศิษย์พี่หลิ่วกำลังได้ใจอะไรนักหนา ท่านก็แค่พึ่งพาศิษย์พี่หญิงหลีทั้งหมดไม่ใช่หรือ? ไม่กลัวคนอื่นหาว่าท่านไร้ฝีมือบ้างหรืออย่างไร"

หลีซวงขมวดคิ้ว กำลังจะเอ่ยบางอย่าง

หลิ่วจวินเฉิงกลับยิ้มพลางกล่าวว่า "ที่คุณสมบัติรากวิญญาณของข้ายกระดับขึ้นมาได้ ก็ต้องพึ่งพาศิษย์น้องหญิงเล็กทั้งหมดจริงๆ เรื่องนี้มีอะไรที่พูดไม่ได้กัน? ศิษย์น้องเซิ่ง ได้รับบุญคุณผู้อื่นก็ต้องยอมรับ นี่คือหลักการพื้นฐานที่สุด เจ้าว่าใช่หรือไม่?"

สีหน้าของเซิ่งหยวนดูน่าเกลียดขึ้นมาบ้าง แม้แต่สีหน้าของเสิ่นเยว่ก็ยังกระอักกระอ่วน