บทที่ 133 ยืมศพคืนวิญญาณ

บทที่ 133 ยืมศพคืนวิญญาณ

เซิ่งหยวนมองคนเหล่านี้อย่างเย็นชา "เช่นนั้นพวกเจ้าก็ดูแลตัวเองให้ดีเถิด"

ทิ้งคำพูดเด็ดขาดไว้แล้ว ทว่าเซิ่งหยวนกลับไม่ได้จากไปในทันที เขายืนรออยู่กับที่ครู่หนึ่ง

เพราะการกักบริเวณครั้งนี้ ขาทั้งสองข้างของเขาจึงทิ้งบาดแผลซ่อนเร้นที่แม้แต่พลังวิญญาณก็ไม่อาจขับไล่ไปได้

หากศิษย์พี่หญิงหลีได้เห็น นางย่อมต้องปวดใจใช่หรือไม่?

เซิ่งหยวนเฝ้ารอคอยอย่างมีความหวัง

"ศิษย์พี่เซิ่งกำลังรอศิษย์พี่หญิงหลีอยู่หรือ? ช่วงนี้ศิษย์พี่หญิงกำลังเก็บตัวฝึกตน ท่านรอเช่นนี้เกรงว่าต่อให้รอสักสิบวันครึ่งเดือนก็คงไม่ได้พบหรอก" เหยียนเซียวกล่าวตรงไปตรงมา

เซิ่งหยวนขมวดคิ้ว

เขาไม่เชื่อ และยังคงดึงดันยืนรออยู่กับที่

เขายังจำได้ดี ตอนที่เขาเพิ่งเข้ามาในสำนักและมีไข้สูง เป็นศิษย์พี่หญิงใหญ่ที่คอยดูแลถึงสามวันสามคืนโดยไม่ได้หลับตาเลยสักอึดใจเดียว