บทที่ 124 บ้าคลั่ง

บทที่ 124 บ้าคลั่ง

"คิดจะไล่ข้าออกจากยอดเขาหลิงซวีหรือ? ได้สิ! เอาสิ่งที่ท่านติดค้างข้าทั้งหมด คืนมาให้ข้าก่อน!" เย่เจาเจาจ้องมองเจินเหรินหลิงซวีเขม็ง "หลายปีมานี้ ข้าหาข้าวของต่างๆ มาให้ท่านอยู่บ่อยครั้ง รวมกันแล้วก็มีมูลค่าถึงหนึ่งพันศิลาวิญญาณชั้นสูงเลยกระมัง? ผู้อื่นล้วนเป็นอาจารย์คอยฟูมฟักสั่งสอนศิษย์ แต่พอมาถึงท่าน กลับกลายเป็นตรงกันข้าม! เป็นถึงเจินเหรินหลิงซวีผู้สง่างาม ประมุขยอดเขาแห่งสำนักกระบี่ ถึงกับต้องเค้นสมองมาสูบเลือดสูบเนื้อศิษย์ตัวเอง!"