บทที่ 117 ความจริงกระจ่าง

บทที่ 117 ความจริงกระจ่าง

เสิ่นเยว่ตาไวรีบประคองนางไว้ได้ทัน จากนั้นก็ถอนหายใจออกมา "ศิษย์น้องหญิงเล็ก เริ่มเปิดภาพบันทึกแล้ว ดูเหมือนจะไปห้ามไม่ทันแล้ว เฮ้อ พวกเราเองก็พยายามอย่างเต็มที่แล้ว ร่างกายเจ้ายังไม่ฟื้นตัว ก็ไม่ต้องเป็นกังวลให้มากนักหรอก"

รอยยิ้มบนใบหน้าของเย่เจาเจา พลันกลายเป็นฝืนทนอย่างถึงที่สุด

นางก็ไม่ได้อยากจะกังวลหรอก! แต่ตัวนางย่อมรู้ดีว่า หากถูกนำออกมาไต่สวน คนที่จะถูกเยาะเย้ยถากถาง ก็มีเพียงนางกับฉางเล่ออันเท่านั้น

ล้วนเป็นความผิดของเซิ่งหยวน!

เขาทำไมถึงได้เรื่องมากนัก!

เย่เจาเจาอดไม่ได้ที่จะมองไปยังทิศทางของเซิ่งหยวนด้วยความเคียดแค้น

เซิ่งหยวนราวกับสัมผัสได้ถึงสิ่งใด เขาหันขวับกลับมาเห็นพวกเย่เจาเจาสามคน ก็อดร้องทักไม่ได้ "ศิษย์น้องหญิงเล็ก เจ้ายังบาดเจ็บอยู่นะ เหตุใดถึงมาด้วยเล่า!"