บทที่ 112 สมควรแก่เหตุ

บทที่ 112 สมควรแก่เหตุ

ภายในยอดเขาไร้อารมณ์

แววตาของหลีซวงฉายความนัยลึกซึ้ง หลังจากนำของไปแลกแต้มผลงานกลับมา

ระดับบำเพ็ญของนางกลับเพิ่มพูนขึ้นอีกระลอกในระยะเวลาอันสั้น ยิ่งไปกว่านั้น การเพิ่มขึ้นในครั้งนี้ยังดูเกินจริงยิ่งกว่าครั้งก่อนๆ นางทะลวงจากช่วงต้นของขั้นสร้างรากฐาน พุ่งตรงเข้าสู่ขั้นกลางของขั้นสร้างรากฐานในทันที

ต้องรู้ไว้ว่า พลังวิญญาณที่จำเป็นสำหรับขั้นสร้างรากฐานนั้นมีมากกว่าขั้นหลอมปราณอยู่มาก พลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันในครั้งนี้ มากกว่าพลังวิญญาณทั้งหมดที่นางเคยได้รับมาก่อนหน้านี้รวมกันเสียอีก

ทว่าพลังวิญญาณที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันนี้ กลับยังคงมั่นคงหนักแน่นเป็นอย่างยิ่ง ยามที่นางดึงมาใช้ไม่มีความรู้สึกติดขัดเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่านี่คือสิ่งที่นางเพียรพยายามบำเพ็ญอย่างหนักหน่วงทั้งวันทั้งคืนมาตั้งแต่แรก