เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 110 การกล่าวหา
เซิ่งหยวนสิ้นหวังเป็นอย่างมาก ทว่าร่างกายของเย่เจาเจาเกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน ระดับบำเพ็ญร่วงหล่นลงมาจากขั้นวิญญาณทารกโดยตรง นางเจ็บปวดถึงเพียงนี้แล้ว ในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ เขาก็ไม่อาจบีบคั้นนางได้อีก
“วิญญาณทารกของข้า... ระดับบำเพ็ญของข้า...” เย่เจาเจาเจ็บปวดเจียนตาย ส่วนหนึ่งเป็นการแสดง ทว่ามีส่วนที่ใหญ่มากเป็นความรู้สึกที่แท้จริง นางมองพวกเซิ่งหยวนด้วยน้ำตาคลอเบ้า “ศิษย์พี่... ร่างกายของข้า ร่างกายของข้าเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ระดับบำเพ็ญของข้า จะไม่มีวันกลับคืนมาได้อีกแล้วใช่หรือไม่?”
เย่เจาเจาร้องไห้อย่างหนัก เสิ่นเยว่ทนไม่ไหวในใจ จึงอดไม่ได้ที่จะกล่าว “ศิษย์น้องหญิงเล็ก นี่อาจจะเป็นเพียงอุบัติเหตุ ขอเพียงเจ้าตั้งใจบำเพ็ญเพียร ระดับบำเพ็ญย่อมต้องกลับมาได้อย่างแน่นอน”