บทที่ 102 ครบกำหนดสามเดือน

บทที่ 102 ครบกำหนดสามเดือน

ความสงสัยวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลีซวงก็ตระหนักถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ในทันที

นางรีบเดินไปที่ปากถ้ำ

ณ บริเวณปากถ้ำอันคับแคบ หลิ่วจวินเฉิงยืนเฝ้าอยู่ที่นั่นเพียงลำพังพร้อมกระบี่หนึ่งเล่ม แผ่นหลังของเขาดูเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง มองดูแล้วราวกับไม่ได้พักผ่อนมาเนิ่นนาน แต่เขาก็ยังคงไม่กล้าย่อหย่อนแม้แต่น้อย สายตาเฝ้าระวังสภาพการณ์โดยรอบอยู่ตลอดเวลา

ภายในใจของหลีซวง อดไม่ได้ที่จะมีความอบอุ่นสายหนึ่งไหลผ่าน

ความเร็วในการโคจรเคล็ดมหามรรคาลืมสิ้นอารมณ์ ถึงขั้นเร็วขึ้นมาเล็กน้อย

สิบวันที่ผ่านมา การที่นางสามารถหลับสนิทมาตลอดได้ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะมีหลิ่วจวินเฉิงคอยเฝ้าปากถ้ำแทนตน

หากเป็นเมื่อก่อน หลีซวงคงจะทำอะไรไม่ถูก แต่ตอนนี้ นางกลับสงบใจยอมรับอย่างเปิดเผย