บทที่ 77 ทางแคบพบพาน

บทที่ 77 ทางแคบพบพาน

ศิษย์ห้าสิบคนทยอยเดินเข้าไปในค่ายกลเคลื่อนย้าย เมิ่งอี้เฟยเป็นผู้เปิดค่ายกลด้วยตนเอง วินาทีต่อมา แสงสีขาวสว่างวาบ ค่ายกลเคลื่อนย้ายที่เดิมทีเปล่งประกายแสงก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง

ศิษย์ทั้งห้าสิบคนนี้ล้วนเข้าสู่แดนลับหลางหยาแล้ว

เมิ่งอี้เฟยมองค่ายกลเคลื่อนย้ายที่ว่างเปล่า ภายในแววตาปรากฏร่องรอยแห่งความคาดหวังพาดผ่าน แดนลับหลางหยาแห่งนี้ถูกเบิกทางเปิดออกมาร่วมหลายร้อยปีแล้ว ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา ศิษย์ชั้นยอดของหกสำนักต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้าไปอย่างไม่ขาดสาย ทว่าจนถึงปัจจุบัน พวกเขาสำรวจพบเพียงเขตชั้นนอกพื้นที่เล็กๆ ที่ค่อนข้างปลอดภัยเท่านั้น ส่วนเขตชั้นในและเขตแกนกลางที่กว้างใหญ่และลึกล้ำยิ่งกว่า ยังคงถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกแห่งความลึกลับจนถึงบัดนี้