กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 60 วิญญาณกระบี่พิการ
ถูกปราณขุ่นมัวปนเปื้อนงั้นรึ?
เย่เจาเจาเคยชินกับการได้อะไรมาเปล่าๆ โดยไม่ต้องลงแรงมาตั้งนานแล้ว สำหรับสิ่งที่จำเป็นต้องขวนขวายทำความเข้าใจด้วยตนเอง นางล้วนไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย
ยามนี้นางอดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้างุนงง “ถูกปราณขุ่นมัวปนเปื้อน หมายความว่าอย่างไรหรือเจ้าคะ?”
เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของผู้คน เย่เจาเจาอดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ “เป็น... ศิษย์พี่หญิงหลีหรือเจ้าคะ? เป็นนางแอบใช้ลูกไม้ลอบทำร้ายหลงเยี่ยนใช่หรือไม่?”
เย่เจาเจาเอ่ยเช่นนี้ ทว่าครั้งนี้ แม้แต่คนประจบสอพลอที่สุดอย่างฉางเล่ออันก็กลับไม่เอ่ยตอบรับ
เย่เจาเจาชะงักงัน ภายในใจพลันบังเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาสายหนึ่ง
ปราณขุ่นมัว!
นี่มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่!