บทที่ 53 บัวเหมันต์

บทที่ 53 บัวเหมันต์

ซูมู่เฝ้าดูอยู่ด้านข้างอย่างเงียบสงบ

หลีซวงยังคงไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เขาก็ไม่ร้อนรน

บางครั้ง การหยั่งรู้วิถี ก็เกิดขึ้นในพริบตาเดียว

ทันใดนั้น

หลีซวงขยับตัวเล็กน้อย

เกล็ดหิมะร่วงหล่นลงมาจากร่างของนางอย่างแผ่วเบา

ซูมู่มองไปยังหลีซวงด้วยความคาดหวังเล็กน้อย

ท่ามกลางพายุหิมะ หลีซวงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

กระบี่เหวทมิฬปรากฏขึ้นในมือของนาง