บทที่ 50 ช่างพิลึกนัก

บทที่ 50 ช่างพิลึกนัก

เมิ่งอี้เฟยหันขวับไปมองเจินเหรินหลิงซวี

สีหน้าของเจินเหรินหลิงซวีแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ภายในใจพลันบังเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาสายหนึ่ง

เมิ่งอี้เฟยเอ่ยเสียงเนิบนาบ "หลิงซวีเอ๋ย ศิษย์ของท่านผู้นี้กล่าวหาผู้อื่นส่งเดช พฤติการณ์นับว่าค่อนข้างร้ายแรงนะ"

เจินเหรินหลิงซวีอดไม่ได้ที่จะขบกรามแน่น

พฤติการณ์ร้ายแรงหรือไม่ร้ายแรง ล้วนขึ้นอยู่กับท่านประมุขสำนักเป็นคนตัดสินไม่ใช่หรือ!

พูดกันตามตรง

ก็แค่เมิ่งอี้เฟยมองเห็นคุณค่าของหลีซวง จึงจงใจต้องการจะซื้อใจนางก็เท่านั้น

"หัวหน้าหอผาง เกี่ยวกับการกล่าวหาเท็จ กฎสำนักระบุไว้ว่าอย่างไร" เมิ่งอี้เฟยหันไปมองผางจื้อเสวีย