บทที่ 35 แดนลับหลางหยา

บทที่ 35 แดนลับหลางหยา

เย่เจาเจารู้สึกอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตาในทันที นางอดไม่ได้ที่จะกล่าว "ท่านอาจารย์ คนของหอศาสตราวิญญาณพวกนี้ ไร้เหตุผลสิ้นดี! สิ่งที่ข้าเสนอไปล้วนเป็นความคิดที่ดีทั้งนั้น ยอดขายของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นไม่น้อยมิใช่หรือ? พอตอนนี้เกิดเรื่องขึ้นมา ก็จะให้ข้าเป็นแพะรับบาป"

เย่เจาเจาแทบจะน้อยใจตายอยู่แล้ว โลกก่อนที่นางจะทะลุมิติมา ก็มีคนมากมายที่ใช้วิธีการดำเนินการเช่นนี้ ไม่เห็นพวกเขาจะเป็นอะไรเลย

เซิ่งหยวนกล่าวเสียงเบา "ศิษย์น้องหญิงเล็ก ความคิดของเจ้าไม่เลวเลยจริงๆ แต่ทว่า เจ้าทำเกินไปหน่อย อย่างเช่นกิจกรรมกล่องสุ่มนั่น รางวัลใหญ่ที่สุด หากเจ้าไม่ซ่อนเอาไว้แล้วจะเป็นไรไป? ต่อให้คนอื่นชนะได้รางวัลไป สุดท้ายก็ยังได้กำไรอยู่ดี แต่เจ้ากลับดึงดันที่จะซ่อนรางวัลใหญ่สุดเอาไว้ นี่ก็คือ..."

เซิ่งหยวนไม่อยากพูดถ้อยคำที่ไม่น่าฟัง ทำได้เพียงเงียบลง