บทที่ 32 คำตัดสิน

บทที่ 32 คำตัดสิน

เสียงเรียกร้องขอให้ตัดสินโทษเย่เจาเจา ดังกังวานไปทั่วยอดเขาหลิงซวีครั้งแล้วครั้งเล่า

สีหน้าของเจินเหรินหลิงซวียังถือว่าใจเย็นอยู่ แต่เมื่อเขาได้ยินเสียงที่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งหุบเขานี้ สีหน้าก็อดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ภายในใจของเขาบังเกิดความโกรธเคืองขึ้นมา

คนพวกนี้เสียสติไปแล้วหรืออย่างไร?

เรื่องของหลีซวง ไปเกี่ยวอะไรกับพวกเขาด้วย?

ถึงต้องให้พวกเขาสอดปากสอดคำมากขนาดนี้!

เดิมทีในวินาทีที่เจินเหรินหลิงซวีเปิดปากปกป้องนาง เย่เจาเจาคลายความกังวลในใจลงไปได้กว่าครึ่งแล้ว แต่ในตอนนี้ เมื่อได้ยินคนจำนวนมากเปล่งเสียงออกมาพร้อมกัน ใบหน้าของนางก็พลันซีดเผือดลงอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้ทำไมถึงไม่เคยสังเกตเลยว่า ศิษย์ของสำนักกระบี่พวกนี้จะชอบแส่เรื่องชาวบ้านมากขนาดนี้!