บทที่ 18 ของที่ขโมยมา ไม่ช้าก็เร็วย่อมต้องคืน

บทที่ 18 ของที่ขโมยมา ไม่ช้าก็เร็วย่อมต้องคืน

"เจ้านาย!" หลงเยี่ยนอุทานเสียงหลง กายวิญญาณลอยไปอยู่ข้างกายเย่เจาเจาในพริบตา

ตั้งแต่เข้าสำนักมา เย่เจาเจาไม่เคยต้องตกอยู่ในสภาพทุลักทุเลเช่นนี้มาก่อนเลย!

หลงเยี่ยนยื่นมือไปประคองนาง

เย่เจาเจาที่กำลังเดือดดาลปัดมือของหลงเยี่ยนออกทันที นางอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถาม "ตอนที่เจียงอี้ลงมืออย่างกะทันหัน เจ้ามัวไปอยู่ที่ใด? เจ้าเอาแต่มองดูนางโยนข้าข้ามมาอย่างนั้นหรือ?"

เย่เจาเจาแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว!

อย่างไรเสียนางก็อยู่ถึงขั้นวิญญาณทารก เจียงอี้ผู้นี้เป็นเพียงขั้นแก่นทองคำเท่านั้น!

ทว่าที่นี่คือในสำนัก นางจะไปคิดได้อย่างไรว่าเจียงอี้จะลงมืออย่างกะทันหัน!