บทที่ 8 มุ่งตรงสู่จิตใจดั้งเดิม

บทที่ 8 มุ่งตรงสู่จิตใจดั้งเดิม

หลีซวงเพิ่งจะกล่าวจบ

เย่เจาเจาพลันเผยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมาทันที "ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ท่านกำลังพูดจาเหลวไหลอันใดกัน! บัวหิมะนั้นเห็นอยู่ชัดๆ ว่าเป็นข้าที่ฝ่าฟันความลำบากไปเก็บมา ศิษย์พี่ ข้าไม่โทษที่ท่านทิ้งข้าไม่เหลียวแลหรอกนะ แต่ว่า ท่านจะมาใส่ร้ายข้าเช่นนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ"

เย่เจาเจาพูดไป ขอบตาก็เริ่มแดงระเรื่อขึ้นมา "อีกอย่าง! ข้ายังมีวิญญาณกระบี่เป็นพยานให้ข้าด้วย!"

นางหยิบกระบี่มังกรคำรามออกมา หลงเยี่ยนก็ปรากฏตัวขึ้นมากลางลานทันที

เย่เจาเจาเอ่ยว่า "ศิษย์พี่กับกระบี่มังกรคำรามเคียงคู่กันมานับสิบปี เป็นเพราะวันนั้นหลงเยี่ยนต้องการจะช่วยข้า แต่ศิษย์พี่กลับไม่ยินยอม ด้วยเหตุนี้ หนึ่งคนหนึ่งวิญญาณจึงเกิดความขัดแย้งกัน ยามนี้ ศิษย์พี่ถึงกับทิ้งกระบี่มังกรคำรามไปดื้อๆ เลย!"