0162

⬢⬢⬢

ตอนที่ 162 พวกเขาก็เป็นคนคนเดียวกันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!

ลูบดวงตางัวเงาที่ยังปรือปรอย เจียงเหมียนถูกเขย่าจนตื่นด้วยสีหน้างุนงง

"คุณปู่จ้าวกล่าวสุนทรพจน์จบแล้วเหรอ?"

ส่ายหัวไปมา เจียงเหมียนถึงได้หายง่วง

ค่อย ๆ ยืดเส้นยืดสายอย่างเชื่องช้า พอสังเกตเห็นว่าท่าทางของอวิ๋นหลิ่วดูไม่ชอบมาพากล สีหน้าของเขาก็เริ่มจริงจังขึ้นมาเช่นกัน

"เป็นอะไรไป?"

"เกิ...เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"

อวิ๋นหลิ่วไม่มีแก่ใจจะพูดเรื่องอื่น ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอร้อนรนจนแดงก่ำ เพราะความตื่นเต้นทำให้พูดติด ๆ ขัด ๆ เธอยื่นโทรศัพท์ให้เจียงเหมียนดูตรง ๆ

"ท่านเทพ คุณ...คุณรีบดูเถอะ!"