0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 สองผู้อาวุโสพาเจียงเหมียนไป?

ประโยคนี้ทำให้เซี่ยอวิ้นที่ยังอยู่ในภาวะ "องอาจผยอง" ตื่นจากภวังค์ในทันที

เขาถอนหายใจยาวเฮือก น้ำเสียงหดหู่

"ไม่ว่าจะยังไง ผมก็สู้คุณไม่ได้จริง ๆ"

"ผมแพ้แล้ว..."

ทั้งคุณธรรมและพรสวรรค์ เขาเทียบไม่ติดแม้เสี้ยวของเจียงเหมียน

ดูเหมือนเซี่ยอวิ้นจะไม่คิดว่าจะยอมรับเรื่องนี้อย่างตรงไปตรงมา เจียงเหมียนยืนนิ่งอยู่กับที่อยู่ครู่หนึ่ง เพราะแต่เดิมเขาเพียงแค่คาดเดาเรื่องนี้เท่านั้น

ถึงอย่างไรก็ตาม อารมณ์ความรู้สึกของบทกวีเมื่อครู่ เขาไม่คิดว่าด้วยความสามารถของเซี่ยอวิ้นจะเขียนออกมาได้