กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 131 แค่กอดก็พอ ให้มันแทนใจฉัน
เมื่อสัมผัสความอบอุ่นที่ส่งผ่านจากฝ่ามือหายไป ร่างกายของโจวซือเหยาก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง แสงแห่งความคาดหวังในดวงตาพลันมืดมัวลงในพริบตา ทั้งตัวในวินาทีนั้นดูโดดเดี่ยวอย่างยิ่ง
ไม่รู้เป็นเพราะอะไร เธอเพียงรู้สึกว่ามีความน้อยใจที่บรรยายไม่ถูกผุดขึ้นมาในใจ
ความรู้สึกแบบนั้น ไม่สามารถอธิบายได้
ศีรษะที่เงยสูงค่อย ๆ ลดต่ำลง ปลายจมูกก็เริ่มรู้สึกเสียวจมูกขึ้นมา
เมื่อเห็นภาพนี้ ฝูงชนที่ยังส่งเสียงโห่ฮาก็ชะงักไปเช่นกัน พวกเขามองมือทั้งสองข้างของคนทั้งคู่ที่ค่อย ๆ คลายออกจากกันอย่างเหม่อลอย
มีเพียงบนใบหน้าของเซี่ยอวิ้นที่พลันเปลี่ยนเป็นดีใจสุดขีด!
ปล่อยแล้ว ปล่อยแล้วก็ดี!
เขาก็บอกแล้วไง ระหว่างคนทั้งสองเป็นไปไม่ได้เลย!