0122

⬢⬢⬢

ตอนที่ 122 เจียงเหมียนคือเจ้านายของฉัน

“อ้าว ทั้งสองคน ตอนเย็นไม่ไปกินข้าวรวมกลุ่มด้วยกันหน่อยเหรอ?”

ในห้องพัก เว่ยเจี้ยนเผยรอยยิ้มกระหยิ่มใจบนใบหน้า พลางเอ่ยรั้งไว้อย่างกระตือรือร้น

เมื่อจบรายการตอนหนึ่ง โดยปกติแล้วทีมงานรายการมักจะรวมตัวผู้เข้าแข่งขันมารับประทานอาหารมื้อธรรมดาร่วมกัน

เกือบทุกครั้ง แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าได้รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม แต่ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ก็ยังคงเลือกที่จะกลืนเลือดกลืนฟันลงคอไป

ในมื้ออาหารจำต้องฝืนยิ้ม แม้ในใจจะไม่สบอารมณ์แต่บนใบหน้ากลับต้องประดับรอยยิ้มไว้ตลอดเวลา ทั้งหมดก็เพียงเพื่อขยายสายสัมพันธ์อันน่าเวทนาของตนเองให้กว้างขึ้นเท่านั้น

“กิน กิน กิน กินพ่อแกสิ ป๋าอย่างฉันขาดแคลนข้าวแกมื้อนี้เหรอ?”