กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 84 กาลเวลานับไม่ถ้วน คนเก่าไม่รู้อยู่แห่งใด สิ่งที่มนุษย์โลกเก็บไว้ไม่ได้ที่สุด
“รู้หรือไม่ว่าหลังจากพรากจาก สายห้าสายก็ห่างไกลดั่งเมฆและดิน”
“ความสามารถของเจียงหลางหมดสิ้นลงเพื่อใครแล้ว…”
เนื้อเพลงแค่สองสามประโยค แต่ก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายโบราณ
ฟังท่อนหลักจบ เหยียนอวี่โหรวบนโต๊ะกรรมการก็อดพยักหน้าเบาๆ ไม่ได้ การร้องของเหอเสี่ยวหย่ายังคงยอดเยี่ยม หาจุดบกพร่องไม่เจอเลย
“นับได้ว่าเป็นเพลงชั้นยอดเพลงหนึ่ง!”
เหยียนอวี่โหรวค่อยๆ วินิจฉัยในใจ
เนื้อร้องและทำนองให้ความรู้สึกแปลกใหม่ ความตื่นตาตื่นใจที่มอบให้ไม่น้อยไปกว่าอำลาฉางอันเลยแม้แต่น้อย
พูดตามตรง สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจคือ