0016

⬢⬢⬢

ตอนที่ 16 พวกปากแข็ง พูดสิ!!!

“คือเธอที่จุมพิตปลุกพู่กันและหมึก”

“ย้อมน้ำตาลูกแก้วที่หางตาให้ฉัน”

“แสดงการพรากจาก การพบเจอ ความเศร้าและสุขเพื่อใครกัน”

สีหน้าของผู้จัดการหลี่ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นประหลาดเล็กน้อย ก่อนหน้านี้เขาไม่ค่อยได้สนใจเหอเสี่ยวหย่ามากนัก ระดับการร้องเพลงนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ด้อยไปกว่านักร้องระดับแถวสองทั่วไปแล้ว!

ร่างของซูเยว่กั๋วเกร็งตรง รอยยิ้มบนใบหน้าเขาหายไปนานแล้ว สีหน้าตึงเครียดขึ้นบ้าง แต่ก็ยังพอสงบอยู่

คณะของศาสตราจารย์หยางได้แต่ฟังเงียบ ๆ สีหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นน่าตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ

ส่วนดวงตางามของโจวซือเหยาก็เปล่งประกายแปลกตาออกมาอย่างชัดเจน ไม่ผิดแน่ เพลงนี้ต้องเป็นฝีมือของเจียงเหมียนอีกแน่นอน!

ไม่คิดว่าเจียงเหมียนจะศึกษาด้านเพลงจีนโบราณด้วย!