0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 สายด่วนโรงเรียนถูกกระหน่ำโทรจนแทบระเบิด มุ่งหน้าสู่เมืองเจียงเฉิงเพื่ออัดซิงเกิล

“คำโปรยสั้นกุดไร้พลังสิ้นดี”

เพียงแค่กวาดตามองแวบเดียว อวิ๋นหลิ่วก็ตัดสินใจได้ในทันที เพราะหากคำโปรยไม่ดึงดูดใจ ต่อให้เนื้อหาดีแค่ไหน ก็แทบไม่มีคนกดเข้ามาอ่านอยู่แล้ว

ที่ไหนมีคนเขียนคำโปรยแค่ประโยคสั้นๆ ประโยคเดียวกันล่ะเนี่ย?

“อัจฉริยะผู้ร่วงหล่น……”

อวิ๋นหลิ่วเหลือบมองชื่อเรื่อง จากนั้นก็เริ่มอ่านต่ออย่างตั้งใจ นี่คืองานของเธอ ต่อให้เนื้อหาจะแย่แค่ไหน เธอก็ไม่สามารถทำแบบขอไปทีได้

ทุกวันก็เป็นเช่นนี้ ต่อให้เป็นขยะ เธอก็ชินชาไปเสียแล้ว

แต่ทว่าเมื่ออ่านสองสามตอนแรกจบลงไปเรื่อยๆ อวิ๋นหลิ่วกลับดำดิ่งเข้าไปในเนื้อเรื่องโดยไม่รู้ตัว เรื่องแบบนี้หากเป็นเมื่อก่อนไม่มีทางเกิดขึ้นอย่างแน่นอน!

“ช่างเป็นคำว่าอย่าได้ดูถูกคนหนุ่มยามยากที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!”