เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 ช่วยชีวิต
ชั่วขณะนั้น ปู้หลี่หยวนเห็นหวงหลิงเยว่ถูกซัดเข้าไปในป่าพุทราแห่งเนินเขาม่านหมอก ก็สะดุ้งตกใจอย่างยิ่ง
เขาไม่อาจรักษาความสงบนิ่งไว้ได้อีกแล้ว ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น รีบพาคนอีกแปดคนไปยังจุดที่ทั้งสองต่อสู้กันอย่างร้อนใจ อยากยืนยันให้ได้ว่าหวงหลิงเยว่ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
เวลานี้เอง พลังงานจากสามทิศทางที่อยู่ไกลออกไปเริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง เพียงกะพริบตาไม่กี่ครั้ง ร่างหลายร่างก็ปรากฏขึ้น กำลังมุ่งตรงมาทางนี้อย่างรวดเร็ว
สีหน้าของปู้หลี่หยวนพลันย่ำแย่ ขมวดคิ้วกล่าวว่า “คนจากสำนักมารศักดิ์สิทธิ์กับสำนักมังกรดำมากันหมดแล้วหรือ...”
จากนั้นเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายทรงพลังสามสายใกล้ ๆ รู้ว่าต้องเป็นยอดฝีมือจากตำหนักหัตถ์โลหิต เพียงแต่ยังไม่เผยตัวและซ่อนอยู่ตลอด
เวลานี้ผู้อาวุโสเยี่ยนฮวาก็มีสีหน้าเคร่งเครียด ตอนนี้นางอยู่คนเดียวอีกด้านหนึ่ง หากถูกตัดขาดจากกลุ่มก็อันตรายอย่างยิ่ง
นางจึงวูบกายถอยกลับอย่างเด็ดขาด ไปรวมกับคนอื่นด้วยความเร็ว ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “สถานการณ์ตอนนี้ไม่เป็นผลดีกับพวกเรา หากยังอยู่ที่นี่ต่อไป วันนี้คนที่เราพามาอาจไม่มีใครออกไปได้”
ปู้หลี่หยวนย่อมเข้าใจเรื่องนี้ จึงกล่าวว่า “ที่ผู้อาวุโสเยี่ยนฮวาพูดถูกต้อง” เขาหันไปมองป่าพุทราแห่งเนินเขาม่านหมอกอีกครั้ง พยายามมองทะลุหมอกดำหนาทึบ อยากรู้ว่าแม่หนูน้อยคนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง
แต่ด้วยระดับการบำเพ็ญและสายตาของเขา สุดท้ายก็ยังมองไม่ทะลุหมอกดำหนาทึบในป่าพุทราแห่งเนินเขาม่านหมอก