เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 289 ราชันพยัคฆ์ขาว (3)
ภายในเทือกเขาหลินหมัย...
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ล่วงเลยไป 3 วัน!
ระหว่างนั้นพลังวิญญาณของหวงหลิงเยว่หมดไปมากเกินไป ยามนี้ใบหน้าของนางซีดขาว ร่างกายเริ่มสั่นเทาไม่หยุด แต่ก็ยังคงฝืนยืนหยัดต่อไป
จนกระทั่งนางเห็นดวงตาที่ปิดสนิทมานานของราชันพยัคฆ์ขาวลืมขึ้นในตอนนี้! หวงหลิงเยว่เห็นดังนั้นก็แอบถอนหายใจโล่งอกในใจ หลังจากสลายแก่นความเร้นลับแห่งมหามรรคาสายสุดท้าย นางก็ฝืนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว ร่างทั้งร่างล้มไปด้านหลัง หมดสติไปด้วยความเหนื่อยล้าอย่างสิ้นเชิง
ราชันพยัคฆ์ขาวลุกขึ้นยืน แล้วคำรามก้องฟ้าด้วยเสียงคำรามของพยัคฆ์ “โฮก!”
เสียงคำรามของราชันพยัคฆ์ขาวดังก้องไปทั่วผืนป่า พลันเกิดลมคลั่งพัดกระหน่ำ เทือกเขาสั่นสะเทือน ทรายและหินปลิวว่อน
ราชันพยัคฆ์ขาวเก็บงำความรู้สึกมานาน พอได้สติขึ้นมาก็ระบายความอัดอั้นในใจออกมาทันที