เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 277 วิถีแห่งความเป็นตาย
ท้ายที่สุดเจียวมารโลหิตคุนกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “หวังว่าพวกเจ้าจะจดจำข้อตกลงไว้ ครั้งนี้ข้าจะปล่อยไปก่อน หากยังกล้าส่งผู้แข็งแกร่งแห่งวิถียุทธ์มาจัดการศิษย์ของสถาบันข้าอีก ผลที่ตามมาพวกเจ้าต้องรับผิดชอบเอง”
กล่าวจบเขาก็สะบัดแขนเสื้อ มิติด้านหลังพลันบิดตัว จากนั้นช่องทางมิติสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้น เจียวมารโลหิตคุนพาคนทั้งหกจากสถาบันวิญญาณรวมถึงหวงหลิงเยว่เข้าไปในช่องทางมิติอย่างรวดเร็ว แล้วจากป่าลึกลับแห่งนี้ไป
ฉู่อินสือมองเจียวมารโลหิตคุนและพวกจากไปโดยไม่ได้เข้าไปขัดขวาง สีหน้ากลับเผยรอยยิ้มเย็นชา “จงทะนุถนอมเวลาที่เหลืออยู่ให้ดี พวกเราจะรอพวกเจ้าอยู่ที่นครเซียนร่วง เมื่อแดนเซียนเทียนเจวี๋ยเริ่มขึ้น ข้าจะมอบของขวัญน่าประหลาดใจให้ ถึงตอนนั้นหวังว่าเจียวเฒ่าอย่างเจ้าจะยังแข็งกร้าวได้เหมือนก่อน”
ในลานเรือนอันเงียบสงบแห่งหนึ่งของสถาบันวิญญาณคราม หวงหลิงเยว่นอนนิ่งอยู่บนเตียง สีหน้าของนางเริ่มมีเลือดฝาดขึ้นเล็กน้อย ไม่ซีดขาวน่าตกใจเหมือนก่อนแล้ว
“ผ่านมาตั้งสามวันแล้ว นังหนูคนนี้ยังไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นเลย...” หลี่จงมองเด็กสาวบนเตียงแล้วถอนหายใจอย่างกังวล
“ดูท่าเช่นนี้ นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่ข้ารู้จักเจ้ามาที่เจ้าห่วงใยแม่นางน้อยถึงเพียงนี้” ปู้หลี่หยวนเอ่ยยิ้ม ๆ พลางถือ น้ำเต้าสุราไว้ในมือและดื่มสุราไปด้วย