เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252 หลอมกายาด้วยอัสนีสวรรค์
ณ ชั้นบนสุดของเจดีย์ลับใจกลางมิติแดนอัสนี มีตาเฒ่ากับหญิงชราผู้หนึ่งกำลังจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของหวงหลิงเยว่บนแท่นชักนำอัสนีอย่างใกล้ชิด เห็นได้ชัดเจนทุกอย่าง!
ทั้งสองคือสัตว์อสูรผู้พิทักษ์สถาบันวิญญาณคราม เจียวมารโลหิตคุนกับวิหคคีรีบูนปรโลก!
“แม่หนูน้อยผู้นี้ช่างน่าสนใจจริง ๆ!” เจียวมารโลหิตคุนมองเงาร่างนอกหอคอย พลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม
วิหคคีรีบูนปรโลกกล่าวรับว่า “นางก็เป็นแม่หนูน้อยที่ชอบทำอะไรตามใจเสียด้วย!”
“อืม เจ้าพูดไม่ผิด นางชอบทำอะไรตามใจอยู่บ้างจริง ๆ!” เจียวมารโลหิตคุนมองเงาร่างนั้น แล้วกล่าวอย่างมีนัยลึกซึ้ง
“แต่ในสถาบันวิญญาณแห่งนี้ คงไม่มีใครกล้าทำอะไรตามใจเช่นนี้อีกแล้ว! ข้าคิดว่าเจ้าก็คงต้องยอมรับข้อนี้กระมัง!”
“อืม เจ้าพูดไม่ผิด”
จากนั้นวิหคคีรีบูนปรโลกก็ถอนหายใจอีกครั้ง ผ่านมากี่ปีแล้ว ไม่เคยมีใครขึ้นไปถึงชั้นที่เก้าของหออัสนีได้เลย
เจียวมารโลหิตคุนทอดสายตาลึกล้ำมองออกไปยังแท่นชักนำอัสนีระดับกลางนอกหออัสนี ก่อนกล่าวช้า ๆ ว่า “หวังว่าแม่หนูน้อยผู้นี้จะทำให้พวกเราประหลาดใจได้บ้าง”