เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 236 มาช้ากว่ากำหนด
เวลา 8 วันผ่านไปในพริบตา
ตลอด 8 วันนี้ หวงหลิงเยว่โคจรพลังวิญญาณทั่วร่างทำวัฏจักรใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุดทั้งวันทั้งคืน
หวงหลิงเยว่ลืมตาที่ปิดสนิทมานาน ค่อย ๆ พ่นลมหายใจขุ่นออกจากริมฝีปากเล็กงาม พลางยิ้มแล้วพึมพำว่า “ในที่สุดข้าก็โคจรพลังวิญญาณทั่วร่างได้ครบถ้วนแล้ว!”
ความรู้สึกว่าพลังวิญญาณล่องลอยไม่มั่นคงหายไปจนหมด เมื่อรับรู้ถึงพลังอันแข็งแกร่งในร่าง นางก็ยินดีขึ้นมา
วันรุ่งขึ้น นอกขุนเขาสูงใหญ่หลายลูกของสถาบันวิญญาณคราม มีลานกว้างขนาดใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง
เวลานี้มีคนหลายร้อยคนยืนอยู่ในลาน ดูเหมือนกำลังรออะไรบางอย่าง
ท่ามกลางฝูงชนในลาน มีคน 12 คนยืนล้อมกลุ่มกันอยู่ คนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า “พี่ข่าย เจอศิษย์พี่หญิงเยว่หรือยัง?”
เมื่อหวังข่ายได้ยินก็หันมองไปรอบ ๆ พยายามหาเงาร่างนั้นท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่หานานแล้วก็ยังไม่พบศิษย์พี่หญิงเยว่ของพวกเขา
“แปลกจริง เหตุใดศิษย์พี่หญิงเยว่ถึงลืมเรื่องนี้ไปเสียได้?”