เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232 แต้มคุณูปการสิบล้าน
“ฮ่า ๆ” หลี่จงหัวเราะแล้วกล่าวว่า “ตามข้ามา”
กล่าวจบก็หันหลังเดินออกจากตำหนัก
ทั้งสองเดินนำหน้าและตามหลังกันไปพักใหญ่ จนมาถึงริมแม่น้ำ แล้วนั่งลงในศาลาที่สร้างอยู่ตรงนั้น
ผ่านไปครู่ใหญ่ หลี่จงจึงยิ้มเก้อ ๆ พลางเอ่ยเนิบช้าว่า “แม่หนูน้อย ในช่วงหนึ่งปีที่เจ้าอยู่ในโลกย่อยแห่งนั้น ได้ของดีอะไรมาบ้างหรือไม่?”
หวงหลิงเยว่มองหลี่จงแล้วกล่าวว่า “ผู้อาวุโสหลี่ ผลึกวัชระที่ท่านต้องการนั่น ข้ามีอยู่มากมายเลย ท่านดูสิ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่จงก็สะดุ้ง สีหน้าตื่นเต้น ดวงตาแก่ชราวาววับ จากนั้นกล่าวอย่างยินดีว่า “นังหนู แล้วเจ้ามีอยู่เท่าไร?”
สถาบันวิญญาณจะรับซื้อทั้งหมด
“ยังไม่ต้องรีบร้อน” หวงหลิงเยว่กล่าวอีกว่า “ข้าอยากเข้าโรงหลอมศาสตรา ผู้อาวุโสหลี่ ท่านคิดว่าจะให้ข้าเข้าไปดูได้หรือไม่?”