เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230 สถาบันวิญญาณคราม
ดินแดนเซินหลานกว้างใหญ่ไพศาล มีพื้นที่กว้างขวางจนชวนให้ตะลึง สุดสายตาคือผืนป่าเขียวชอุ่ม สถาบันวิญญาณครามตั้งอยู่ภายในนั้น
ณ ลานกว้างใหญ่แห่งหนึ่งในสถาบันวิญญาณคราม ซึ่งเดิมว่างเปล่า จู่ ๆ ก็มีผู้คนจำนวนมากปรากฏขึ้นมา พวกเขาคือศิษย์ใหม่ที่สถาบันวิญญาณแห่งนี้รับเข้ามา หวงหลิงเยว่ก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย
อีกด้านหนึ่งของลาน เจ้าสถาบันวิญญาณครามกับอาจารย์ผู้ชี้แนะมากมายรออยู่ที่นี่นานแล้ว
เสียงหัวเราะกังวานสดใสดังมา ทุกคนเห็นคนสิบกว่าคนกำลังเดินมาทางนี้ คนที่เดินนำหน้ามีรอยยิ้มบนใบหน้า กล่าวกับทุกคนว่า “ยินดีต้อนรับศิษย์ใหม่ทุกท่านที่เลือกมาสถาบันวิญญาณคราม”
หลี่จงก้าวไปข้างหน้า โน้มตัวคำนับชายวัยกลางคนที่เดินนำหน้า แล้วเรียกว่า “เจ้าสถาบัน”
ชายวัยกลางคนพยักหน้าให้หลี่จงแล้วกล่าวว่า “ดีมาก ลำบากเจ้าแล้ว” ทั้งสองพูดคุยกันสองสามประโยค ก่อนเดินไปหาศิษย์ใหม่จำนวนมาก
หวงหลิงเยว่เห็นคนที่มาแล้วคิดในใจว่า เขาคือเจ้าสถาบันวิญญาณครามนี่เอง รูปลักษณ์ดูสง่างามเรียบร้อย กิริยาสุภาพสง่า วางตัวไม่ธรรมดาจริง ๆ
ใบหน้าของเขามีเค้าโครงชัดเจน เครื่องหน้าคมสัน อีกทั้งดวงตาลึกล้ำยังเผยให้เห็นความเฉลียวฉลาดและลึกลับ