เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 ปรากฏกายคลี่คลายวิกฤต
เดิมทีมู่ซือหว่านเตรียมสู้ตายกับคู่ต่อสู้อยู่แล้ว
หวงหลิงเยว่ไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย ทั้งไม่สนใจชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น นางตรงมาหามู่ซือหว่าน ยกมือซ้ายเรียวงามขาวผ่องขึ้นตบศีรษะมู่ซือหว่านฉาดหนึ่ง ก่อนกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “นังหนู เจ้านี่ทำให้คนเป็นห่วงไม่เลิกจริง ๆ พวกเจ้าตัวแสบไม่กลัวฟ้ากลัวดินไม่กี่คน บุกเข้ามาในนครธารอัคคีเสียอย่างนั้น ไม่คิดบ้างหรือว่าตัวเองจะกลับออกไปได้หรือไม่”
มู่ซือหว่านเห็นหวงหลิงเยว่อยู่ที่นี่ก็ดีใจ ร้องเรียกเสียงดังว่า “ลูกพี่!”
ชายวัยกลางคนไม่ได้รีบร้อนลงมือ แต่กลับจ้องสตรีหน้าดำที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันและจับสัมผัสพลัง เขาสัมผัสได้จากกระบี่เมื่อครู่ว่าสตรีหน้าดำผู้นี้ไม่ธรรมดา ราวกับมีบรรยากาศไร้รูปร่างบางอย่างแผ่คลุมทั่วบริเวณและดึงดูดเขาอย่างลึกล้ำ