เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203 ก็แค่นี้เอง
เมื่อหวงหลิงเยว่เห็นเมืองถู่หลินเต็มตา ก็อดประหลาดใจกับสิ่งที่เห็นไม่ได้ นี่ที่ไหนกันยังเป็นเมืองเล็ก ๆ อยู่ชัด ๆ นี่มันนครแห่งหนึ่งแล้ว
ได้ยินมาว่าเมืองถู่หลินเมื่อก่อนไม่ได้เป็นเช่นนี้ กำแพงเมืองตรงหน้าสูงใหญ่และหนาทึบ ทั้งยังสร้างขึ้นจากโลหะพิเศษที่หลอมขึ้นมา ล้อมเมืองทั้งเมืองเอาไว้
“สุดยอดจริง ๆ” แม้แต่หวงหลิงเยว่ก็อดชื่นชมไม่ได้
…หน้าประตูเมืองมีคนสามคนอยู่หน้าสุด ขี่อสูรเพลิงนรกชางหมิง พวกเขาสวมเกราะดำที่ตีขึ้นจากเหล็กดำ เมื่อเผชิญหน้ากับกองกำลัง 700 กว่าคน ทั้งสามกลับไม่ตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับยิ้มกล่าวว่า “พวกเจ้าช่างกล้าหาญนัก ถึงกับไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง บุกมาหาที่ตายถึงเมืองถู่หลิน ดูท่าหลายปีมานี้พวกเจ้าคงสุขสบายกันเกินไปแล้ว”