กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197 ความหวังของเหอจิ้นจิ้ง
หลังต่อสู้อย่างดุเดือด ทั้งสี่คนก็สังหารวานรยักษ์อสูรแดนคุกที่รุมโจมตีพวกตนได้สำเร็จ
ถุงเก็บของมิติของหวงหลิงเยว่จึงเต็มแน่นไปด้วย
เมื่อมองสภาพของทั้งสี่คน หวงหลิงเยว่ก็ปรบมือชม “ไม่เลว ไม่เลว”
หลังการต่อสู้ครั้งนี้ หวงหลิงเยว่พบว่าประกายในดวงตาของทั้งสี่คนคมกล้าขึ้น นี่คือสิ่งที่ได้จากการต่อสู้และการเข่นฆ่าในห้วงความเป็นความตาย
“พอแล้ว ไปกันเถอะ ถึงเวลาที่พวกเราต้องกลับแล้ว กลับไปพักฟื้นให้ดีสักหลายวัน เตรียมตัวไปนครรัตติกาล…”
หากเป็นหวงหลิงเยว่เพียงคนเดียว นางอยู่ต่อก็ไม่เป็นไร แต่เมื่อคำนึงถึงความปลอดภัยในชีวิตของทั้งสี่คน จึงพอแค่นี้