เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 182 เขตแดนผนึกเพลิงทมิฬ
“ที่นั่นเป็นสถานที่แบบใดกัน...” หวงหลิงเยว่ถามด้วยความสงสัย
...หลี่จงอธิบายด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า
เขตแดนผนึกเพลิงทมิฬตั้งอยู่ ณ ที่แห่งหนึ่งในแผ่นดินใหญ่นี้... ตาเฒ่าอย่างข้าก็พูดไม่ชัดว่าตำแหน่งแน่นอนอยู่ที่ใด
“แต่คนที่รู้ตำแหน่งแน่นอนของเขตแดนเพลิงทมิฬ คงมีเพียงเจ้าสถาบันใหญ่ทั้งหลายที่รู้เรื่องอยู่บ้าง”
...เขตแดนผนึกเพลิงทมิฬเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างพิเศษบนแผ่นดินใหญ่นี้ ทุกคนที่เข้าไปในเขตแดนผนึกเพลิงทมิฬจะต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ใช้พลังวิญญาณของตนไม่ได้... แม้แต่พลังแห่งมหามรรคาก็ใช้ไม่ได้เช่นกัน
ดังนั้นภายในเขตแดนผนึกเพลิงทมิฬจึงทำได้เพียงอาศัยพละกำลังของร่างกายเท่านั้น หลังจากหลี่จงพูดจบ คิ้วบนใบหน้าแก่ชราของเขาก็ขมวดขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น
เพียงเท่านี้ก็พอจะรู้แล้วว่าที่นั่นอันตรายเพียงใด อีกอย่างที่เขาไม่ได้บอกหวงหลิงเยว่ก็คือ ในทุก ๆ ปีจะมีผู้ฝึกตนมากมายเข้าไปในนั้น
แต่คนที่สามารถมีชีวิตรอดและออกมาจากเขตแดนผนึกเพลิงทมิฬได้สำเร็จกลับมีน้อยนิด