กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 บ่มเพาะขุมกำลัง (2)
ยามนั้นเหล่าผู้อาวุโสทั้งหกจึงได้ยินคำพูดของหวงหลิงเยว่ แล้วพากันก้าวออกมาขอร้องว่า “ขอเพียงมีงานให้ทำก็พอแล้ว ขออย่าให้ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่มีอะไรทำเด็ดขาด มิฉะนั้นในสายตาศิษย์ในสำนัก พวกเราคงเหมือนไม่มีตัวตน...” หวงหลิงเยว่กล่าวขอโทษจากใจ “เอาละ เป็นข้าที่คิดไม่รอบคอบเอง ทำให้ผู้อาวุโสทั้งหลายต้องลำบากแล้ว!”
ต่อไปจะไม่เกิดเรื่องเช่นนี้อีกแล้ว...
หลานเผิงรู้ว่าตนเพิ่งเสียการควบคุมอารมณ์ พูดจารุนแรงเกินไป จึงคุกเข่าลงยอมรับผิด