เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 ละครฉากหนึ่ง
บนถนนใหญ่เมืองฟู่ไห่ มีชายชรากับหญิงสาววัยแรกแย้มกำลังเดินอยู่ ใบหน้าของหญิงสาวเผยความเหนื่อยล้าราวผ่านความทุกข์ระทมมาไม่น้อย ทว่ากลับแผ่กลิ่นอายกดดันออกมาอย่างเลือนราง เห็นได้ชัดว่าเกิดจากการต่อสู้มาเป็นเวลานาน นางเอ่ยกับชายชราว่า “ผู้อาวุโสสวี่ ไม่นึกเลยว่าเพียงพวกเราจากไปช่วงหนึ่ง น้องหลิงเยว่จะเก่งกาจถึงเพียงนี้ ถึงกับทำให้ตระกูลสือผงาดขึ้นเป็นใหญ่ได้ในเวลาอันสั้น!”
หญิงสาวผู้นี้มิใช่ใครอื่น นางก็คือหงเสีย ตลอดทางที่ผ่านมา นางเอาแต่ฝึกบำเพ็ญ ไม่ก็สู้กับสัตว์อสูรมาร ไม่ก็เข่นฆ่ากับผู้คน อีกทั้งยังมีทรัพยากรบำเพ็ญเพียรมากมายที่หวงหลิงเยว่ให้ไว้ บัดนี้นางจึงมีระดับการบำเพ็ญอยู่ในขอบเขตวิญญาณปฐพีแล้ว
ชายชรายิ้มพลางกล่าวว่า “เรื่องแค่นี้ สำหรับคุณหนูเยว่แล้วไม่นับเป็นอะไรเลยขอรับ!”