กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156 ที่นี่ข้าเป็นใหญ่
ซู่เจวียนฝ่าศิษย์หญิงสำนักเสวียนเซียงจำนวนมากตรงมาถึงเบื้องหน้าหวงหลิงเยว่ แล้วคุกเข่าคารวะด้วยความหวาดหวั่น “ซู่เจวียนคารวะคุณหนูหลิงเยว่”
หวงหลิงเยว่ไม่ได้ให้นางลุกขึ้น กลับกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตรว่า “ดูท่าสำนักเสวียนเซียงในยามนี้คงไม่ต้อนรับข้าแล้วสินะ!”
ซู่เจวียนได้ยินเช่นนั้นก็พลันตัวสั่น เหงื่อเย็นผุดเต็มกาย รีบโขกศีรษะพลางกล่าวว่า “ผู้ใต้บังคับบัญชามาช้าเกินไป มีความผิด ขอคุณหนูหลิงเยว่ลงโทษด้วย!”
เมื่อเห็นหวงหลิงเยว่ตรงหน้าไม่พูดอะไร ซู่เจวียนก็หยิบมีดสั้นออกมา แล้วแทงใส่ตันเถียนของตนเองโดยไม่ลังเล...
หวงหลิงเยว่เห็นดังนั้นก็สบถออกมาทันที “ให้ตายเถอะ โหดขนาดนี้เลยหรือ???”